"Kwartet Wilanów" powstał z inicjatywy Tadeusza Gadziny. Z założenia miał to być kwartet „wrocławski” złożony z kolegów, którzy z Wrocławia przyjechali do Warszawy. W skład pierwszego zespołu wchodzili: T. Gadzina (I skrzypce), A. Kowalski (II skrzypce), A. Kaczmarek (altówka), E. Wiszniowski (wiolonczela).Po niedługim czasie z zespou odszedł jednak A. Kowalski a zaraz potem A.Kaczmarek.Na ich miejsce w 1967 roku zostali zaproszeni P. Łosakiewicz (II skrzypce) i R. Szuba (altówka), a kwartet przyjął nazwę im. L. van Beethovena. W tym składzie pracowali nad elementami warsztatowymi i nowym repertuarem na obozach treningowych w Zakopanem gdzie grywali swoje pierwsze poważne koncerty.W roku 1969 kwartet dzięki panu P. Perkowskiemu i za zgodą prof. St. Lorentza uzyskał zaszczytne miano „Kwartetu Wilanowskiego”, wiążące się z jego koncertami w dawnej rezydencji Jana III Sobieskiego.

Na początku 1970 roku z dalszej współpracy zrezygnował E.Wiszniowski a zaraz później R.Szuba.W marcu 1970 roku zaproszono do współpracy W. Walaska (wiolonczela) i z jego inicjatywy do kwartetu dołączył A. Paciorkiewicz (altówka). W tym składzie zespół wyjechał do Wiednia na Międzynarodowy Konkurs Kwartetów Smyczkowych im. J. Haydna w czerwcu 1971 roku,skąd przywiózł II nagrodę.Rok później (1972) zespół zdobył srebrny medal na Biennale w Bordeaux. Natomiast w roku 1973, prezentując nadal świetną formę, kwartet otrzymał III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie BRD w Monachium.

W 1977 roku zespół opuścili W.Walasek i A.Paciorkiewicz a T.Gadzina i P.Łosakiewicz rozpoczęli poszukiwania nowych kolegów do zespołu.O M.Wasiółce (wiolonczela) dowiedzieli się od prof. Z. Bąkowskiego,który znał M.Wasiółkę z Filarmoniii Narodwej gdzie pełnił on wówczas funkcję koncertmistrza grupy wiolonczel. M.Wasiółka przyłączył się do zespołu a sprawa braku altowiolisty również została rozwiązana wraz z telefonem jaki T.Gadzina otrzymał od żony wiolonczelisty, która cała w euforii wypowiadała się o świeżo upieczonym laureacie I nagrody I Ogólnopolskiego Konkursu Altówkowego w Poznaniu-Ryszardzie Duziu. Bez głębszego zastanowienia T. Gadzina zadzwonił do Ryszarda Duzia (altówka) i przedstawił swoja propozycję. Ryszard Duź mimo indywidualnych planów na przyszłość zdecydował się przyłączyć do zespołu.

Pierwsza wspólna próba datowana jest na 17.03.1977 roku, a pierwszym utworem, jaki został w tym składzie wykonany był Kwartet F-dur M. Ravela. W sposób bardzo zorganizowany, bez zbędnych dyskusji zespół pracował nad wspólnym brzmieniem i repertuarem, gdyż nieubłaganie zbliżały się terminy koncertowe.„Szlifowali” wówczas kwartety: F. Schuberta d-moll „Śmierć i dziewczyna”, W. Lutosławskiego, A. Dvoraka „Amerykański”, które zostały zaprezentowane na forum publicznym w aktualnym składzie 10.05.1977r. w Filharmonii Narodowej. W tym właśnie roku miały miejsce ostatnie zmiany składu muzyków w zespole ,w którym koncertują po dzień dzisiejszy.